woensdag 5 februari 2014

Hallo allemaal,

Dit is hem dan, onze eerste nieuwsbrief uit Ierland

Vrijdag 27 december was de dag dat wij Nederland voor Ierland verruilden. De dag begon met een reisje naar Schiphol waar we afscheid hebben genomen van familie en vrienden. Het was een emotioneel maar goed afscheid. Het was erg spannend, maar de vlucht ging erg goed. De kinderen vonden het heel leuk. We werden opgehaald door collega’s, uiteindelijk waren we om 00:45 (Nederlandse tijd) op Lacken house. Na een goede nacht rust, zijn we naar de school van de kinderen gegaan om te kijken en ze in te schrijven. Op zondag zijn we naar een van de kerken in de omgeving geweest. Oud en Nieuw hebben we gevierd met collega’s, er wordt hier geen vuurwerk (particulier) afgestoken. We hebben samen gebeden en elkaar verteld waar we dankbaar voor waren en daarna hebben we met elkaar het avondmaal gevierd. De rest van de dagen hebben we lekker uitgeslapen en een beetje vakantie gevierd. We hebben bekeken waar we nu terecht zijn gekomen (zie de bijgevoegde foto’s). Dinsdag 7 januari om 9:15 was de vakantie afgelopen en waren we bij school waar alle kinderen werden voorgesteld aan hun juffen.
We zijn nu inmiddels 4 weken in Ierland. Het gaat hier goed, de kinderen kunnen inmiddels hun draai thuis en op school aardig vinden. De juffen vinden dat de kinderen het erg goed doen. De schooltijden hier zijn wel anders, de school begint om 9:15 en duurt tot 14:10 voor Willemijn en tot 15:10 voor Ina en Gerard. Maar dat dan wel 5 dagen in de week en voor alle klassen huiswerk! We hebben 4 weken gewoond in één van de chalets op het terrein van Lacken House. Maar inmiddels zijn we verhuisd naar een “echt” huis in het dorp Knockcroghery, dit huis staat recht tegenover de school.

Richard is afgelopen week al begonnen met werken, het is vooral meelopen met degenen die hier al langere tijd werken, om zo elkaar te leren kennen. Verder voert hij veel gesprekken over hoe mensen zijn functie zien. Daarnaast voeren we samen gesprekken met de verschillende afdelingen om te weten te komen wat hun werk hier inhoud, en wat de regels zijn.
Irene zal 2 dagen gaan werken voor het Creative Arts team, de eerste opdracht zal zijn het maken van de hoofdfiguur voor de paasshow. Een nieuwe uitdaging; het maken van een puppet. Daarnaast zal ze part-time gaan werken bij hospitality.
Afgelopen week hebben we als team onze maandelijkse gebedsdag gehouden. Dit hield in dat we ’s morgens als team gingen bidden en ’s avonds met leden van kerken uit de buurt. Zo’n dag is ervoor om er bewust bij stil te staan dat je alles bij God mag neerleggen en van Hem moet verwachten, en daar ook alle tijd voor mag nemen. Afgelopen woensdag waren er verschillende gebedsstations. Bij een station kon je opschrijven wat God in de afgelopen tijd gedaan heeft in jouw leven of het leven van iemand om je heen. Bij een ander station kon je tekenen waar je God dankbaar voor bent en bij weer een ander speelden we scrabble met geloofswoorden zoals genade, geloof, kerk enz… (dat valt nog niet mee in het Engels ). Nadat je zoiets gedaan hebt vertel je tegen God wat je gedaan of geschreven hebt.

’s Middags kregen we de tijd om eigen stille tijd te houden en tijd om onze nieuwsbrief te schrijven. En ’s avonds hebben we alle tijd genomen om voor onze broers en zussen in Syrië en Egypte bidden. Het is heel apart om zo een hele dag alle rust te nemen om Gods nabijheid te zoeken en van alles bij Hem neer te leggen. Het geeft ook rust. We merken wel dat de “tale Kanaäns”(Bijbelse taal) ons in het Engels nog lang niet gewoon is. En dat maakt het moeilijker om hard op te bidden in de groep. Het is alsof we opnieuw een relatie moeten opbouwen met God in een andere taal.
Verder is er deze hele week een schoolproject. Overdag gaat een team naar een middelbare school hier in Roscommon. Het team geeft de 3de & 4de klassen seksuele voorlichting. Bij de lagere klassen doen ze een anti-pest programma. De scholen in Ierland zijn verplicht om deze lessen te geven, anders worden ze gekort op hun budget. Maar omdat seksualiteit hier nog een groot taboe is weten veel scholen niet hoe ze hier mee om moeten gaan. Ze zijn dan ook maar wat blij dat wij hen benaderen met een kant en klaar programma. Als aanvulling op dat programma staat ’s avonds de Big Red Bus in de stad voor de jongeren om langs te komen en 1 op 1 door te praten of om jongeren een luisterend oor te bieden.
We hebben hier al een goede tijd gehad en vinden het bijzonder om te merken hoe vertrouwd een heleboel dingen al zijn. Zoals het rijden in een Ierse auto aan de ‘verkeerde’ kant van smalle weggetjes die slingeren door een heuvelachtig landschap. Het doen van (Nederlandse?) boodschappen in een Ierse supermarkt. Het leven met andere werktijden en schooltijden. Het skypen met Nederland met daarbij het tijdsverschil

Ina aan het woord:
“Het is best wel leuk op school, eerst zat ik in de 6de klas maar nu in de 5de omdat de juf dan meer aandcht aan mijn engels kan geven. Ik begin zelf ook steeds meer engels te praten en daardoor begin ik ook vrienden te krijgen. Gelukig is het in Ierland heel gewoon om te vragen: ”Wat zeg je”. Het is hier best leuk en ik ben blij dat we bijna ons eigen huis krijgen. Vooral omdat het tegenover school is. Het landschap vind ik echt heel mooi, alleen de heuvels zijn met rijden soms wat beroerd

We kunnen nog hele stukken schrijven maar dat bewaren we voor een volgende keer.

We voelen ons gedragen door God en jullie gebeden.
Mocht je nog vragen hebben laat het gerust weten.


Richard & Irene & Ina & Gerard & Willemijn van Opstal