woensdag 26 november 2014

nationaal kampioenschap ploegen

een paar weken geleden is Irene naar het National Ploughing Championship geweest. Dit betekende op zondagmiddag weg en op vrijdagmiddag weer terug. Irene zorgde samen met haar college voor de maaltijden. Samen met een team uit Amerika de eigen Immersion studenten en leden van verschillende plaatselijke kerken. Hebben ze vanaf de dinsdag in een van de tenten op het koffie en thee uitdeelde om onderhet genot van het drankje een gesprek over Jezus en de zin van het leven aan te gaan.

Wat moet je je voorstellen bij deze happening, 1400 tenten met van alles wat de Ierse boeren nodig zijn, van trekkers tot de supermarkt waar hij zijn boodschappen doet. Maar ook politieke partijen en non-profit organisaties. Ergens in een hoekje van het terrein wordt er ook nog gestreden om een titel wie het beste een veld om kan ploegen. Saai, wel nee half Ierland komt hier naar toe dit jaar kwamen 279.500 mensen verdeelt over 3 dagen. Op woensdag waren er 124.500! Niet dat er zoveel boeren zijn in Ierland maar voor veel mensen is een dagje uit voor het hele gezin, en soms ook schooluitjes voor de middelbare school.
Irene is 1 dag mee geweest naar het terrein, In 1 van de kerken werd gekookt en geslapen. 'S morgens om 7:45 vertrokken ze met wat busjes naar het terrein voor een rit van ruim anderhalf uur waar je op een normale dag nog geen half uur over doet.
Aan het begin was het best lastig om een gesprek aan te gaan, hoe doe je dat precies. Maar na een tijdje ging het bijna vanzelf.  Een opening voor een gesprek was het aanbieden van koffie/thee en dan werd als snel de vraag gesteld ‘waar kom je vandaan’? Irene heeft een aantal hele goede en mooie gesprekken gehad waar in zij het evangelie kon uitleggen.
Met een oudere dame die 'toevallig' ook Irene heet, heeft Irene een poos zitten praten, het was een vrouw getekend door het leven maar ze vond altijd hoop in haar geloof en haar gebeden aan Maria, Irene hoefde haar niet te bekeren ,,Irene haar antwoord was; ‘dat doe ik ook niet dat iets wat Jezus doet’. Vervolgens zegt de vrouw; ‘nou dat zei ander dame ook al’. Ze was nl ‘s morgens ook al in de tent geweest en had een gesprek met een college gehad. Vervolgens hebben ze nog over allerlei andere dingen gesproken wat haar hielp om te zien dat christenen ook gewone mensen zijn en over normale dingen kunnen praten.
Hetgene wat Irene het meeste trof was de hoe verloren de jongere generatie van Ierland is. Sommige kunnen nog geen 3 verhalen uit de bijbel vertellen. En toch vinden ze zichzelf een goed persoon en ze komen wel in de hemel omdat ze elke zondag naar de Mis gaan.
Het waren lange dagen ondanks dat Irene niet alle dagen mee ging. De groep kwam elke dag rond 20:30 terug, moesten dan nog eten, wat dan al klaar stond, als afsluiting van de dag was er debriefing. Tijdens de debriefing kon iedereen vertellen wat hij/zij mee gemaakt had. Dat verschilde van goede gesprekken met mensen tot het verdriet zien voor de verloren mensen in Ierland, de pijn van uitgescholden worden maar ook getuigenissen kunnen vertellen van mensen die geraakt en aan het denken gezet zijn. We mochten elke avond elkaar opbouwen en voor elkaar bidden. Het was een bijzondere week voor Irene weer een mogelijkheid om mee het veld op te gaan, en een grote stimulance om weer verder te gaan met het werk dat ze op Lacken doet.